Showing posts with label Poetry. Show all posts
Showing posts with label Poetry. Show all posts

Friday, May 27, 2011

Midweek Musical Muse XIV - Die Langpad, Christoph Kotze


Een stomende desemberaand in wellington
in breyen se huis
saam met jan en christoph

breyten se brief - jan blohm

en as ek vlug in die wind
word ek die donker se kind
en belydenis die bind my
met jou tangerine-roos tintelend.
word wakker, word wakker
met die news paper grappe
vat my ver weg van jou
en jazz cafe se omo
so wals my my lief
laat my in angels believe
ek het gesê jy is die son in breyten se brief
want hy maak ons huil maar jy maak my sien.

sunnyside se poems dryf my sweet sherry toe
het jy ‘n clue my baby blue
my rosie so true.
en as dors aan die tyd, sing die kaapse wind suid
kom lê in my arms, ek het als weggesmyt
maar wals my my lief
laat my in angels believe
ek het gesê jy is die son in breyten se brief
want hy maak ons huil maar jy maak my sien.

en ek skryf jou gedig
jakaranda in die reën
en die volmaan eers blinkend
sy’s happy jy’s nou clean.
laat my klim om die glimlag, helend wag
hierdie visions van jou
my venus se blouvrou
maar wals my my lief
laat my in angels believe
ek het gesê jy is die son in breyten se brief
want hy maak ons huil maar jy maak my sien.

so vlug vlug my kind
in die blou lug my kind
so vlug vlug my kind
in die blou lug my kind


Tuesday, January 20, 2009

New Era Of Hope


And so begins a new era of hope
for peace and prosperity,
for health and happiness,
for the renewal of solidarity.

With a pledge to change and protect,
completing the emancipation,
fulfilling The Dream,
starts the transformation of a nation.

God Bless America and every other nation on earth.

Friday, October 3, 2008

Einde Van Ons Bloed, Einde Van 'n Volk


einde van ons bloed
in die stilte van die heuwels
is die gekreun van brons ossewaens oorverdowend op die gemoed
ongefokus staar die oog en wonder
oor die vele stryde wat nog sou woed
was dit maar die begin
van die einde van ons bloed
skreuend en voetsleepend word ons meegesleur
deur die vallei van herinneringe soet
en gelos as slagoffers van ‘n edele stryd
wat binne woed and brand soos ‘n vulkaniese gloed
die landskap is stil en smeulend, swart gebrand
net hier en daar ‘n enkele kaal boom wat kla
daar is geen stem meer wat uitroep
ons vir jou suid afrika



Ek het vanoggend 'n damn goeie blog inskrywing gelees oor die "afgestorwe Afrikaner volk van Suid Afrika. En terwyl ek so gelees het, het ek weereens besef dat die geskiedenis van nasies maar net die gevolge is van 'n reeks besluite wat geneem word van geslag tot geslag. Die uitslag op die lange duur is soms niks anders as 'n simple twist of fate soos so goed beskryf deur Bob Dylan.



Saturday, February 3, 2007

Empty Benches

Empty Benches
in my snowy backyard...








...and empty nests

Monday, January 22, 2007

In The Shadow Of The Baobab


In the shadow of the baobab
when the afternoon sun is a golden glow
and the heat of the day is being dissolved
by a soft breeze that started to blow
the herd is returning, the night is approaching
and soon, a sickle moon will be hanging low

When the ancient dust of Africa
has settled at the end of day
and the wisdom of the elders has quietly been spoken
from beneath the baobab and conveyed
fires were started and within,
darkness and fears were allayed

Rise up my boys to face the night
rise up to shed your fears
sleep with one eye open and one ear to the ground
and keep near you your beloved spears
for tonight after the eunoto
you'll be no more il morran, but men 'till your grey years.
Andre Hanekom 2007